Pod pojęciem ochrona środowiska należy rozumieć całokształt działań, mających na celu racjonalną eksploatację, utrzymanie i ewentualne odnowienie zasobów i bogactw środowiska naturalnego. Działania na rzecz ochrony przyrody, poza działaniami nieformalnymi (organizacje i ruchy ekologiczne), stały się w znacznym stopniu sformalizowane i uległy szeroko pojętej globalizacji, a w chwili obecnej ochroną zasobów naturalnych Ziemi zajmują się też instytucje ustawodawcze i wykonawcze o charakterze międzynarodowym.
Sama koncepcja ochrony przyrody narodziła się w XIX wieku, kiedy to nastąpiło znaczne przyspieszenie procesów industrializacji (rozwój przemysłu, rozbudowa miast, zwiększona eksploatacja zasobów naturalnych), pociągające za sobą skutki w postaci pojawiania się coraz to nowych zagrożeń, między innymi w postaci zanieczyszczeń. Uświadomiono sobie wtedy problem destrukcyjnego wpływu człowieka na środowisko i konieczność ochrony jego zasobów.
W XX wieku postępował rozwój przemysłu. Ta intensywna ekspansja, przybierająca często formę czysto rabunkową, spowodowała powstanie kolejnych zagrożeń i co za tym idzie, rozwój działań mających na celu ochronę środowiska. Dziś problemy te, w znacznej mierze, regulowane są ustawowo.
Główne działania z zakresu ochrony środowiska, o mniej lub bardziej globalnym zasięgu, to przede wszystkim wprowadzenie ograniczeń w zakresie emisji szkodliwych związków chemicznych, zakaz stosowania szczególnie destrukcyjnych substancji, wyodrębnianie i ochrona cennych ekosystemów (parki narodowe, krajobrazowe) i konkretnych bogactw (pomniki przyrody). Ale ochrona środowiska to też działania mniej spektakularne, polegające na propagowaniu czystości w otoczeniu, segregacji odpadów, oszczędności bogactw naturalnych poprzez racjonalne korzystanie, np. z wody i energii.